In het oude China bepaalden generaals met vliegers afstanden en verkenden ze vijandelijke linies. Aan Indiase hoven sneden vliegers met glazen lijnen elkaars touwen door. Japanse burgers verwaarloosden hun werk zo erg door het vliegeren dat de overheid het verbood. En in Amerika voerde een wetenschapper een levensgevaarlijk experiment uit om de elektrische lading van bliksem aan te tonen met een vlieger.

Eeuwenlang was de vlieger speelgoed, meetinstrument en militair hulpmiddel. Maar een Nederlandse astronaut zag er iets heel anders in. De redding van de planeet. In 1977 zag kernfysicus Wubbo Ockels op een prikbord in Groningen een advertentie: astronaut gezocht. Hij solliciteerde, werd geselecteerd, en ging in 1985 als eerste Nederlander de ruimte in. Vanuit de Space Shuttle zag hij de aarde als één kwetsbaar ruimteschip. Die blik veranderde alles. Na zijn terugkeer wijdde hij zich volledig aan duurzaamheid. Zijn droom? Wind op grote hoogte vangen met vliegers om schone energie op te wekken. Hij ontwikkelde ambitieuze concepten met vliegers die kilometers hoog zouden reiken.

Vandaag leeft zijn droom voort. Lichtgevende energievliegers dansten boven de Afsluitdijk als eerbetoon. Onderwatervliegers trotseren de getijdenstromen. En in de ruimte sturen zonnezeilen satellieten voort zonder brandstof. Dit is het verhaal van een astronaut die de wereld wilde redden. Met een vlieger.