Een meisje met een wurgkoord om haar nek, begraven in het Drentse veen. Een wade in Italië met het beeld van een gekruisigde man, vereerd door miljoenen. Teksten verscholen in woestijngrotten, ontdekt door een bedoeïenenjongen. Een jager met een pijlwond in zijn schouder, bevroren in ijs. Wie waren ze? Wanneer leefden ze? Hoe stierven ze?

Hun tijd en verhaal bleven eeuwenlang een mysterie. Tot een methode uit Chicago de eerste voorzichtige maar wankele antwoorden begon te geven. In Groningen maakte een Drentse natuurkundige deze methode uiterst betrouwbaar. Hij ontdekte dat de zon zelf hoog in de atmosfeer haar ritme inprent in alles wat ademt. Zijn laboratorium in het Noorden werd de plek waar mysteries hun plaats in de tijd kregen, waar verhalen in historische context konden worden verteld.

Maar zijn dateringsmethode reikt verder dan alleen het verre verleden. Kernbommen uit de Koude Oorlog lieten sporen na die stropers ontmaskeren. Schilderijen onthulden hun ware leeftijd. Biologen ontdekten dat DNA een ingebouwde datering draagt. Van moord- onderzoeken tot klimaatcrises, van heilige relikwieën tot illegaal ivoor, één doorbraak maakte tijd leesbaar. Dit is het verhaal van een wetenschappelijke revolutie die van Chicago naar Groningen reisde en vandaar het wereldbeeld veranderde.