Begin twintigste eeuw staat Nederland aan de vooravond van een nieuwe tijd. Diesel en elektriciteit verdringen overal de oude stoomtechniek. Het moet goedkoper, sneller, efficiënter.

Toch besluiten ze in Friesland bij Lemmer anders. Terwijl buurprovincie Groningen kiest voor het allereerste elektrische boezemgemaal, ontwerpt Dirk Frederik Wouda bewust een stoomgemaal. Niet uit nostalgie, maar na zorgvuldige berekening. De prijs van dieselolie is zojuist verdubbeld en nieuwe stoomtechnieken zijn zuiniger geworden. Maar bovenal moet betrouwbaarheid voorop staan.

Wat volgt is het grootste stoomgemaal dat ooit werd gebouwd. Een technisch meesterwerk dat in een tijd van vooruitgang kiest voor bewezen oude technologie. Een gebouw dat eruitziet als een kathedraal en werkt als een machine. Ruim een eeuw later functioneert het gemaal nog steeds. UNESCO erkent het als werelderfgoed. En wanneer het water te hoog staat, worden de ketels op stoom gebracht om opnieuw de strijd tegen het water aan te gaan.

Dit is het verhaal van hoe een afgewogen keuze van een visionair ingenieur voor een als achterhaald beschouwde technologie leidde tot een tijdloos monument dat tot op heden een ‘zinkende’ provincie tegen het wassende water beschermt.